ካድሬውና ገጣሚው

ሁለትም ናቸው። በግብ ግን የሚለያቸው የለም። ያን ጊዜ በአካል ላይተዋወቁ ይችሉ ይሆናል። በመንፈስ ግን የአንድ እናት ልጆች ናቸው። ትላንት ገጽ ለገጽ ሳይገናኙ፡ በስምም ሳይተዋወቁ በአንድ ካምፕ ለአንድ ሰፈር ሲጫወቱ ነበር። በመሃል መንገዳቸው ተለያየና በየፊናቸው ህይወትን ቀጠሉ። አንደኛው የህወሀት ቃለቀባይ ስጋጃ አንጣፊ ሆኖ ተከሰተ። ሌላኛው በኪነጥበብና መዝናኛ መድረኮች የጭቃ ውስጥ እሾህ ባህርይ ተላብሶ ብቅ አለ። ነገ እንደሚገናኙ ላያውቁ ይችሉ ይሆናል።

አንድ ቀን የመንፈስ ጥምረታቸውን በአካል ተገናኝተው የሚያጠናክሩበት ጊዜ እንደሚኖር ሀገር ቤት ሳሉ ላያውቁት ይችሉም ይሆናል። የባህርይ አምላክ፡ በመንፈስ ያጣመራቸው ጌታ ፍቃድ ሆኖ ግን ሳያውቁት በባህር ማዶ ተገናኙ። በአካልም በመንፈስም ተቀራረቡ። በየግል በልባቸው የተከመረውን የጥላቻና የእኩይ መንፈስ በጋራ የሚያራግቡበት፡ ትላንት ሳይተዋወቁ ለተሰለፉበት ክፉ ዓላማ ከግብ መድረስ በአንድነት የሚሰሩበት መድረክ ተመቻቸላቸው። ማን ያውቃል? ይህ ይሆን ዘንድ ቀድሞ የታቀደ ቢሆንስ? መጠርጠሩ አይከፋም።

ከሚለያያቸው ይልቅ የሚያመሳስላቸው ነገሮች ብዙ ናቸው። የባህርይ ጥምረታቸው መንታ አስመስሏቸዋል። ሲበዛ ክፉዎች ናቸው። ከሞላው ይልቅ የጎደለው የሚታያቸው፡ ከፍቅር ይልቅ ጥላቻ የሚቀናቸው፡ የሰላሙ መንገድ የሚጎረብጣቸው፡ ለቀውስና ብጥብጥ አእምሮአቸው የሚፈጥንባቸው፡ ህይወትን ከሴራ ትብታብ ውጪ ለማየት ፈጣሪ ያላደላቸው፡ ከብርሃን ይልቅ የጨለማው እድምተኛ መሆንን የመረጡ፡ አንድነት ሲኖር የሚነስራቸው፡ የልዩነት ዜማ ከአንደበታቸው የማይጠፋ በጥቅሉ እኩይ ባህሪያትና መንፈሶች ጓዛቸውን ጠቅልለው በልባቸው ቤት የሰሩባቸው የክፉዎች ሁሉ ክፉ ናቸው። ለራሳቸው ያላቸው ፍቅር የትየለሌ ነው። በራስ ፍቅር ጨርቃቸውን ጥለው ሊያብዱ የደረሱ፡ በጋጠወጥ ባህሪያቸው የሚኮሩ፡ ባልተገራ አንደበታቸው የሚመጻደቁ፡ ገብረገብ በራቀው ማንነታቸው የሚኮፈሱ፡ ሰው ሰው አለመሽተትን የስኬቶች ሁሉ ስኬት አድርገው የሚዘባነኑ የትውልድ እርግማኖች ናቸው። ኤርሚያስ ለገሰና ቴዎድሮስ ጸጋዬ።

ከሰሞኑ እፍ ያለ ፍቅር ውስጥ ናቸው። በአንድ ቂጥ ካልፈሳን ዓይነት ጥምረታቸውን ይዘው ብቅ ብለዋል። በመሃላችን ንፋስ እንኳን አይግባ ሲሉም አንድም ሁለትነታቸውን እያስተዋወቁ ነው። ስለአንድ ዓላማ የተሰለፉ ሁለት ሚዲያዎችን ይቆጣጠራሉ። በአንደኛው የጀመሩትን የጥላቻ ስብከት በሌላኛው ሚዲያ መቋጨት የየዕለት ስራቸው አድርገውታል። የዩቲዩብ ዘመን ነውና ሽቀላው ጦፎላቸዋል። ማህበራዊ ሚዲያ ላይ ተጎልቶ ለሚጠብቃቸው ግሪሳ የሚሆን የወሬ ቀለብ እያመረቱ በየቀኑ ብቅ ይላሉ። መቆሚያ የሌለው የጥላቻ ስብከታቸው፡ ሉጋም ያጣው የሴራ ትርክታቸው፡ መጨረሻው የማይታወቅ የውሸት ዲስኩራቸው በግሪሳው ተከታያቸው ዘንድ ክብርና ሞገስን አስገኝቶላቸዋል።

ትላንት የተናገሩትን ትተው በአዲስ መስመር አዲስ ታሪክ ሲናገሩ የማይጠይቃቸው መንጋ አላቸው። ዶ/ር አብይና ጃዋር መሀመድ አንድ ናቸው ብለው በተናገሩ ማግስት አንድ አለመሆናቸው ሲረጋገጥ ምነው ዋሻችሁን ብለው የሚይዛችው የለም። ዶ/ር አብይና አቶ ለማ መገርሳ የሚለያቸው ምንም ነገር የለም ሲሉ ከርመው ሁለቱ ሰዎች መንገዳቸው ለየቅል መሆኑ በአደባባይ ሲገለጥ ‘’አሁንስ አበዛችሁት’’ የሚላቸው ወዳጅ ከአጠገባቸው አይገኝም። ውሸታቸውንም፡ ቅጥፈታቸውንም እያላመጠ በሚውጥ ግሪሳ ተከበዋልና ነገም ከዚህ የተወላገደ መስመር የሚመልሳቸው አይኖርም። ፈጣሪ ከሰማይ ወርዶ ካልታረቃቸው በቀር።

እውነት ለመናገር እነዚህን ሁለት የአንድ መንፈስ ልጆች ሁኔታ ሳጤን አስተዳደጋቸው እንዴት ይሆን የሚል ጥያቄ ይጭርብኛል። እንደኛ ተቆንጥጠው አላደጉ ይሆን? ዘወትር ቅዳሜና እሁድ ጠዋት በቴሌቪዥን ስር ቁጭ ብለው የአባባ ተስፋዬን ምክርና ተረት እየሰሙ ልጅነታቸውን አላሳለፉ ይሆን? ታላቅን ማክበር፡ ይሉኝታ፡ ገብረገብነት፡ ጨዋነትና መሰል ኢትዮጵያዊ መገለጫ በሆኑ መልካም ነገሮች ውስጥ ሳያልፉ ይሆን የጎለመሱት? የልጅነት ስነልቦናቸው እንዴት ይሆን? ክፉው ብቻ የሚታያቸው ምክንያቱ ምንድን ነው? ጥላቻን የሚዘምሩት፡ ልዩነትን የሚሰብኩት፡ እንዴት ሆነው ቢያድጉ ነው? አንድ የእግዚያብሄር ፍጡር ከክፋት በቀር እንዴት በጎ ነገር አልታይህ ይለዋል? በኢትዮጵያ ስም እየማሉ በልባቸው የተጠመቀውን ጥላቻ እየረጩ እሰከመቼ ህይወትን ይገፏት ይሆን?

Ermias Nimani

“ጎልጉል፡ የድረገጽ ጋዜጣ የሕዝብ” እንደመሆኑ በ“የኔ ሃሳብ (Opinion)” ዓምድ ሥር የድርጅቶችና የማንኛውም ግለሰብ ነጻ ሃሳብ የሚስተናገድ ሲሆን ከአንባቢያን የሚላኩልን ጽሁፎች በጋዜጣው የአርትዖት (ኤዲቶሪያል) መመሪያ መሠረት ያለ መድልዖ በዚህ ዓምድ ሥር ይታተማሉ። ይህ በጎልጉል የድረገጽ ጋዜጣ በ“የኔ ሃሳብ (Opinion)” ዓምድ የታተመ ጽሁፍ የጎልጉል የድረገጽ ጋዜጣ^™ አቋም ሳይሆን የጸሃፊው ነው።